گذر زمان، عبور خورشید است پشت کوهها، تا که روزی خورشید، پشت کوهی جان بکند و به افسانه‌ها بپیوندد، آن وقت هر انسانی بدون خورشید، معجزه‌ای عظیم است. دلم می‌خواهد شعر بگویم پدر، این‌ها به کار شعر می آیند. قلم و کاغذ به من دهید، قبل از آن که سفیدی کاغذ از یادم رود، سیاهی جوهر همیشه به خاطرم می ماند،
اما سفیدی کاغذ نه، قلم و کاغذ بیاورید ...

از کتاب «راز حرم سلطان»
نویسنده: شارمین میمندی نژاد