فئودور داستایفسکی نویسنده بنام روسی، در کتاب "جنایت و مکافات" خود، اینچنین می‌نویسد:

"محکوم به مرگی یک ساعت پیش از مرگ می‌گوید که اگر مجبور می‌شد در بلندی یا بر فراز صخره‌ای زندگی کند که آنقدر باریک باشد که فقط دو پایش به روی آن جا بگیرد و در اطرافش پرتگاه‌ها، اقیانوس‌ها و سیاهی ابدی و توفان ابدی باشد و به این وضع ناگزیر باشد در آن یک ذرع فضا تمام عمر، هزار سال، برای ابد بایستد، باز هم ترجیح می‌داد زنده بماند تا اینکه فورا بمیرد!"