|
کاشتن دانههایی برای رویش جنگلی شاداب در فردایی که دور نیست
گروه آموزش جمعیت امداد دانشجویی – مردمی امام علی (ع) طرح "تدریس عشق" را با اهداف زیر ایجاد کرده است:
1- هدف کوتاه مدت:
ارتقای سطح علمی دانشآموزان و آشنایی ملموس دانشجویان و سایر اقشار فرهیخته با حقایق جامعه و ایجاد موج بیداری نسبت به سرنوشت شوم بشریت در صورت ادامه ناآگاهی فعلی در کشور و جهان.
برگزاری کلاسهای تقویتی برای دانشآموزان مناطق محروم جهت آمادهسازی آنان در امتحانات پایان ترم. تا کنون در چهار نیمسال تحصیلی متوالی و در سه شکل این دورههای فشرده آموزشی برگزار شده است (از اردیبهشت ماه سال 1386 تا بهمن ماه 1387) . این سه شکل عبارتند از:
الف – تدریس در منازل محرومین
ب – تدریس در مدارس مناطق محروم
پ – تدریس در دانشگاه: حضور دانشآموزان در محیط دانشگاه
معلمین این طرح اغلب از دانشجویان و در مواردی نیز از مدرسین با سابقه و اساتید دانشگاهی داوطلبی هستند که با حضور در همایشهای طرح ثبتنام و اعلام آمادگی کرده بودهاند.
2- هدف میان مدت:
کشف استعدادهای دانشآموزان و پرورش درست آنها تا به ثمر رسیدن نهایی
این بخش در سال 1388 آغاز شده است. قرار بر این است که تعدادی از دانشآموزان مستعد خانوادههای تحت پوشش جمعیت پس از بررسیهای دقیق، انتخاب شوند و برنامه ویژهای جهت ارتقای تواناییها و استعدادهای بالقوه آنان طراحی، تدوین و تدریجا اجرا شود.
امروز با سرمایهگذاری روی استعدادها، میتوان فردایی روشن داشت؛ هم برای خود فرد و هم برای جامعه. بدین ترتیب میتوان به ارزش بیبدیل انسان در امر آموزش تاکیدی دوباره داشت و به جوهر این کلام امیرکبیر بزرگ پیبرد: "اگر نیت یک صد ساله دارید، انسان تربیت کنید"
3- هدف بلند مدت:
ایجاد و توسعه مدارس شبانهروزی و شهرکهای فرهنگی مدرن برای آفرینش نسلی نو که بیدارگران آینده ایران و جهانند.
برای کودکانی که در فجایع و مصائب دهشتزای اجتماعی، زاده میشوند، فکری متفاوت و اندیشهای دیگرگونه باید داشت. اگر نمیتوانیم محیطی که در آن پای به دنیا گذاردهاند تغییر دهیم، میتوانیم برای نجاتشان محیطی جدید خلق کنیم. محیطی که هر آنچه جامعه از آن ها دریغ داشته، در آن بازیابند... از سادهترین نیازهای زیستی (غذا و لباس و سرپناه) گرفته تا بازی و تفریح، آموزش مناسب و موثر و از همه ضروریتر: محبت عمیق انسانی.
مدارسی میسازیم برای تغییر دادن سرنوشت کودکانی که هیچ پناهی جز آغوش مهر ما ندارند. کودکانی که قلبهایشان از ترس و تنهایی، دیوانهوار میتپد و همه آسمانها و زمین را با دیدگان اشکبارشان شبانه روز به یاری میطلبند...
این گونه "تدریس عشق" خواهیم کرد و درس عشق خواهیم آموخت از نگاه ترسان طفلی که ناگهان با ایمان محکم و حرکت دگرخواهانه ما به آرامش میرسد، لبخند میشود و معنای بلند دوست داشتن، میگردد!
|
